Jongens en games

06-54781879
[email protected]

Wij hebben ons bij Lia altijd op ons gemak gevoeld. Haar deskundige oog, samengaand met haar menselijke aandacht en interesse hebben geresulteerd in kleine veranderingen. Al die veranderingen samen hebben er voor gezorgd dat wij meer plezier binnen het gezin beleven en met vertrouwen de toekomst tegemoet zien. ‘Blijf bij jezelf” Dank Lia!

– Ouders S, zoon 9 jaar, angsten

Veel ouders worstelen met het “schermpjes” gebruik van hun zoon. Jongens worden als een magneet aangetrokken door computerspellen en games op consoles. Omdat jongens vaak visueel ingesteld zijn vinden zij games helemaal te gek. Maar wat zijn de regels en hoe houd je het als ouders binnen de perken. En wat is wel en niet goed voor je kind.

Wat willen jongens voor games? Natuurlijk schietspelletjes, autoraces, voetballen. Veel jongens houden van bouwen of in een fantasiewereld rondzwerven. Of het volbrengen van opdrachten. Alleen of in een groepje. Want veel spellen worden met anderen gespeeld (zelfs onbekenden van over de hele wereld).

Ouders maken zich terecht zorgen als het om geweld gaat.Zeker als dat er superrealistisch uitziet. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Vroeger speelden de jongens met geweertjes en zwaarden, nu is het de game. “Zo kan ik mijn agressie kwijt”, vertelde een cliëntje me. “Ik ben toch een jongens en jongens doen dit soort dingen. “

Kwestie van testosteron, klopt ja. Jongens kunnen in games oefenen met jongensgedrag. Zeker voor jongens die dit lastig vinden kan het een “veilige” omgeving zijn om hun mannelijkheid te ervaren. Vooral als ze dat in het echt nooit zouden doen omdat ze daar angstig of onzeker over zijn. Andere jongens gaan helemaal los zonder dat ze anderen daar fysiek kwaad mee doen. Als je er zo naar kijkt kunnen spellen ondersteunend zijn bij de identiteitsvorming van jongens. Maar dan wel graag onder deskundige ouderlijke begeleiding.

Laat je meevoeren in zijn wereld

Belangrijk is dat je als ouder met je tijd meegaat. Dat is lastig want onze kinderen zijn ons mijlenver voor. Ik vraag jongens vaak of ze het een idee vinden om hun ouders “op te voeden” over hun games. Dat vinden ze een leuke opdracht. Het doet een positief beroep op hun kennis en ervaring. Daar houden jongens van, laten zien wat ze wel kunnen!

Ik vraag ouders hun negativisme te laten varen en zich te laten meevoeren in de wereld van hun zoon. Kruip als vader of moeder samen met je zoon achter het spel. Niet schrikken (is lastig) of je eigen mening geven (die kennen ze inmiddels vast wel). Blijf rustig. Probeer te ontdekken wat hij zo leuk vindt aan het spel, wat hij wel en niet doet en waarom, hoe hij zijn rol ziet in het spel. Kom in gesprek met hem in zijn wereld. En laat je positief verrassen.

Als je die eerste stap genomen hebt en je in zijn wereld hebt verdiept kun je bij aspecten van het spel die je niet prettig vindt met hem overleggen. En je zorgen hierover met hem bespreken. Je zoon zal je zorgen begrijpen en ze misschien weerleggen. Hij zal je misschien uitleggen dat hij dat in het echt heus niet zo zal doen, het is maar een spelletje. Dat is belangrijke informatie. Jongens moeten het ook als een spelletje en niet als de echte wereld zien. Dat kan lastig zijn als het spel superrealistisch is. Daar ben jij als ouder bij nodig.

Grenzen stellen moet

Jij bent aan zet om afspraken te maken over gebruik: hoe lang, welk spel wel, welk spel niet (en waarom), met wie. Dat stellen van grenzen is een belangrijke taak van ouders. Kinderen, en zeker pubers, kunnen (zullen) grenzen overgaan. Dat hoort bij groter groeien. Als je geen grenzen hebt gesteld is alles vast ok. Als je wel een grens hebt gesteld geeft het er overheen gaan meestal een ongemakkelijk gevoel. Dat is precies de bedoeling. Het heeft meestal een dempend effect.

Maak duidelijke afspraken over tijd en hoe hij zich er aan zal kunnen houden. Laat hem meedenken over die afspraken, dan zal hij zich er eerder aan houden.

“Ze moeten mij twee keer waarschuwen en bij de tweede keer stop ik dan” stelt mijn clientje voor. “en als je dan vergeet te stoppen” vraag ik. “Dan mag ik een maand niet gamen” zegt hij. “Dat is wel een hele lange straf, daar moeten we iets beters voor bedenken”, stel ik voor.

Een cliëntje die wist dat zijn ouders bezorgd waren over het geweld in zijn game sprak het volgende met hen af: als hij zich schreeuwerig zou gedragen of agressief zou gaan doen mocht hij het spel een tijdje niet spelen. Hij wist zeker dat hij er niet agressief van zou worden en dat hij die straf nooit zou krijgen.

En het echte leven?

Dat is er natuurlijk ook nog steeds. Buitenspelen, echte kinderen ontmoeten, kattenkwaad uithalen, je vervelen. Dat zijn ook hele nuttige dingen...

Labels:
jongens boosheid gamen geweld opvoeden jongens en gamen jongens en geweld leeftijd en gamen woede kindertherapie agressie
Gesprek laden

Agenda


Schooljaar 2018-2019

Voor de uitvoering van arrangementen op basisscholen in Utrecht voor schooljaar 2018-2019 is weer ruimte. Bel of mail voor informatie

29-5- 2018

Balans Utrecht organiseert een avond over NLD. Voor info en aanmelden klik hier.

Rots en Watertraining
De groepstrainingen zijn voorlopig opgeschort. Individuele begeleiding met Rots en Water is wel mogelijk.

Op afspraak
Individueel consult ouder(s), kind, jongere
Kindertolk consult voor ouders
Workshop Jongensproblemen? Jongensoplossingen!! voor ouders of leerkrachten.
Rots en Watertraining voor groepen

Laatste artikelen

Bekijk alle artikelen